Dnm -

DnM

Terpsichore- Bornem

Hobby

Hiphop

Het proces

01

02

03

Ik ben het leven eigenlijk altijd als gymnaste doorgegaan in het wedstrijdteam. Vanaf mijn 5 jaar tot op de dag van vandaag. Met als gevolg dat ik nooit echt de tijd had om een andere hobby te beoefenen. Tot het moment dat ik stopte met het wedstrijdteam van turnen.

Het jaar nadien ben ik meteen beginnen dansen. Ik wilde al heel lang hiphop dansen, dus dat was een logische keuze. Het eerste jaar zat ik in het beginnersniveau. Je moet ergens beginnen, zeker? In mijn tweede jaar heb ik meteen auditie gedaan voor de twee wedstrijdteams, met de hoop dat ik er voor eentje door zou zijn. Je hebt twee teams: JnM en DnM.

Ik had het geluk dat ik op beide audities door was. Er waren tranen van geluk. Ik kon eigenlijk niet geloven dat ik eindelijk kon doen wat ik al zo lang wilde. En vanaf dat moment zat ik in DnM. Mijn eerste jaar hiphop vond ik heel leuk. Je leert niet alleen het team beter kennen, maar ook de stijl zelf. Alles was nieuw en uitdagend, maar dat maakte het net zo interessant.

04

O5

06

Nu doe ik mijn derde jaar hiphop. Met andere woorden: dit is mijn tweede wedstrijdseizoen. Mijn conclusie? Ik vind het geweldig. De spanning, de stress, de groepssfeer, de adrenaline vlak voor je op het podium stapt… Ik vind elk stukje ervan leuk.

Daarnaast ben ik eigenlijk met mijn gat in de boter gevallen als je kijkt naar mijn team en coaches. De sfeer in mijn team zit echt heel goed. Er wordt veel gelachen en de energie die er hangt vlak voor we op het podium stappen, is top. En dat merk je ook tijdens de dans zelf.

Onze dans duurt ongeveer twee minuten. Dat lijkt niet lang, tot je die twee minuten voluit moet dansen en alles moet geven. Ik kan je garanderen dat je de laatste 30 seconden echt moet doorbijten, dat geldt voor iedereen in het team.

Wat er dan gebeurt om elkaar erdoor te helpen, vind ik misschien wel het mooiste: tijdens de wedstrijd roepen we doorheen de dans om elkaar te motiveren. Bijvoorbeeld dingen zoals ‘komaan’, ‘let’s goooo’, ‘eeeyyyy’ of ‘alles geven’. Die woorden motiveren mij enorm. Vanaf het moment dat ik dat hoor, krijg ik spontaan een lach op mijn gezicht en haal ik alles wat nog in mij zit naar boven. Zo kan ik die laatste 30 seconden nog alles geven.