Als kind in de lagere school wou ik altijd meegaan in de kledingtrends. Toch was er altijd een manier waardoor ik er niet bij paste. Ik had altijd iets specialer aan of een twist aan de trend. Ik was altijd blij met mijn kleding, maar voelde me niet altijd volledig in het plaatje passen. Op dat moment vond ik dat niet altijd leuk, maar als ik er nu op terugkijk, ben ik zo blij dat ik ‘anders’ was dan iedereen. En daarvoor heb ik mijn mama te danken, die me als kind stylde.

In de lagere school had ik een beste vriendin die altijd met alle kledingtrends meeging en alles had. Bij mij was dat niet het geval. Met als gevolg dat ik opkeek naar haar kledingstijl. Ik vond haar kleren zo cool. En toch bleef ik me altijd iets anders kleden.

Eens uit de lagere school kwam het middelbaar. Dat was voor mij een zoektocht naar wat nu echt mijn eigen stijl was en wat ik mooi vond. Eens in het zesde middelbaar begon ik door te hebben wat ik graag droeg.